พุธ ๒๘ กค ๕๓
ไข่หอยเชอรี่ ใกล้ ทางเข้า น้ำตกตะคร้อ
หอยเชอรี่ หรือ หอยโข่งอเมริกาใต้ หรือ หอยเป๋าฮื้อน้ำจืด
- Golden Apple Snail, Pomacea canaliculata
หอยน้ำจืดจำพวกฝาเดียว
- ๑. พวกมีเปลือกสีเหลืองปนน้ำตาล เนื้อและหนวดสีเหลือง
- ๒. พวกมีเปลือกสีเขียวเข้มปนดำ และมีสีดำจางๆพากตามความยาว เนื้อและหนวดสีน้ำตาลอ่อน
เจริญเติบโตและขยายพันธ์ได้รวดเร็ว
- ลูกหอยอายุเพียง ๒-๓ เดือน จะจับคู่ผสมพันธ์ได้ตลอดเวลา หลังจากผสมพันธ์ได้ ๑-๒ วัน ตัวเมียจะวางไข่ในเวลากลางคืน โดยคลานไปวางไข่ตามที่แห้งเหนือน้ำ เช่นตามกิ่งไม้ ต้นหญ้าริมน้ำ โคนต้นไม้ริมน้ำข้างๆคันนา และตามต้นข้าวในนา
- ไข่มีสีชมพูเกาะติดกันเป็นกลุ่มยาว ๒-๓ นิ้ว แต่ละกลุ่มประกอบด้วยไข่เป็นฟองเล็กๆเรียงตัวเป็นระเบียบสวยงาม ประมาณ ๔๐๐-๓๐๐๐ ฟอง ไข่จะฟักออกเป็นตัวหอยภายใน ๗-๑๒ วัน หลังวางไข่
เดิมหอยเชอรี่ เป็นหอยน้ำจีดในแหล่งน้ำทวีปอเมริกาใต้
- ประเทศไทยนำเข้ามาครั้งแรกจากประเทศญี่ปุ่นและไต้หวัน เพื่อกำจัดตะไคร่น้ำและเศษอาหารในตู้ปลา นิยมเลี้ยงก่อนปีพ.ศ. ๒๕๓๐ ต่อมามีผู้นำมาเพาะขยายเพื่อการบริโภค แต่ไม่ได้รับความนิยม จึงปล่อยลงแหล่งน้ำธรรมชาติ จนกลายเป็นปัญหาชนิดพันธุ๋ต่างถิ่นในปัจจุบัน
เนื้อหอยเชอรี่ มีโปรตีนสูงถึง ๔๐ % ไขมัน 1.6% ใช้ประกอบอาหารได้หลายอย่าง หรือทำน้ำปลาจากเนื้อหอย ใช้ทำเป็นอาหารสัตว์เลี้ยงพวก เป็ด ไก่ สุกร
- เปลือกใช้ปรับสภาพดินจากกรดเป็นด่าง
- ตัวหอยทั้งเปลือกใช้ทำปุ๋ย
หอยเชอรี่ กินพืชที่มีลักษณะนุ่มเช่น สาหร่าย ผักบุ้ง แหน ต้นกล้า ข้าว ซากพืชน้ำ และซากสัตว์เน่าเปื่อยในน้ำ
- ชอบกินต้นข้าวในระยะกล้าคือ ๑๐ วัน มากที่สุด ใช้เวลากินทั้งต้นทั้งใบ นาน ๒ นาที
